Komora do badania zanurzenia w roztworze soli

Specyfikacja techniczna komory do cyklicznego zanurzania w roztworze soli

I. Parametry techniczne komory do cyklicznego zanurzania w roztworze soli:

Zasilanie: AC 380 V, 50 Hz, 5 kW

Wymiary komory suszącej: 650 mm × 650 mm × 600 mm (gł. × szer. × wys.)

Wymiary komory zanurzeniowej w soli: 650 mm × 650 mm × 400 mm (gł. × szer. × wys.)

Zaprojektowany zakres temperatur roboczych dla komory suszącej:

Otoczenia 8°C do 80°C ±2°C

Wilgotność: ≤50% (tylko monitorowany wyświetlacz, nie kontrolowany)

Zakres ustawień czasu: 0–999 minut

Moc grzewcza: 2 kW

Zakres temperatur komory zanurzeniowej w soli:
20°C do 50°C ±2°C

Zakres ustawień czasu: 0–999 minut

Moc grzewcza: 1,5 kW

II. Opis funkcjonalny i operacyjny przepływ pracy

2.1. Ta komora do badania zanurzeniowego roztworu soli została zaprojektowana z górną komorą suszenia i dolnym zbiornikiem roztworu soli. Drzwi działowe otwierają się automatycznie, aby utrzymać suchość i spełnić wymagania testu zanurzeniowego, zapewniając niezależną kontrolę temperatury i wilgotności w obu komorach. Komora wewnętrzna jest zbudowana z grubości 1,2 mm, aby zwiększyć odporność komory roboczej na korozję. Obudowa zewnętrzna jest wykonana z blachy ze stali węglowej o grubości 1,5 mm i jest malowana natryskowo. Bardzo cienka izolacja z wełny z włókien ceramicznych wypełnia wnękę pomiędzy komorą wewnętrzną a obudową zewnętrzną, zapewniając zatrzymanie ciepła. Zarówno drzwi komory suszącej, jak i komory zanurzeniowej w soli są zaprojektowane z zawiasami w lewo, co ułatwia wyjmowanie i wkładanie próbek. Ościeżnice drzwi zawierają uszczelki odporne na wysokie i niskie temperatury oraz są wyposażone w wielkopowierzchniowe, hartowane okna z podwójnymi szybami, umożliwiające obserwację w czasie rzeczywistym. Uchwyty ze stali nierdzewnej zwiększają odporność na korozję. Pojemniki do zanurzania w roztworze soli są wykonane ze stali nierdzewnej 316L z wewnętrzną/zewnętrzną powłoką PTFE.

2.2. W celu naprzemiennego badania próbek pomiędzy górną i dolną komorą, elektryczny popychacz zamontowany na górze pieca suszącego podnosi i opuszcza próbki. Statyw na próbki, wykonany ze stali nierdzewnej 316L, mieści sześć próbek. Elektrycznie sterowane drzwi działowe pomiędzy piecem suszarniczym a komorą zanurzeniową w soli otwierają się i zamykają automatycznie zgodnie z sekwencją eksperymentalną, z dodatkowymi przyciskami ręcznego sterowania do tymczasowej obsługi.

2.3 Wewnętrzna wyściółka komory suszącej wykonana jest ze stali nierdzewnej 316L. W obudowie zewnętrznej zastosowano płytę ze stali węglowej z wykończeniem natryskowym. Drzwi otwierane w lewo, wyposażone w listwy uszczelniające odporne na wysokie i niskie temperatury. Obserwację ułatwia duże okno podglądowe ze szkła hartowanego. System grzewczy składa się z wewnętrznych rur grzewczych ze stali nierdzewnej. Konstrukcja kanału powietrznego zapewnia wylot powietrza z prawej strony i powrót powietrza lewą stroną. Importowany silnik wentylatora odporny na wysokie temperatury zapewnia wymuszoną konwekcję z pionową cyrkulacją dyfuzyjną, eliminując martwe strefy i osiągając równomierny rozkład temperatury w całej komorze. Platynowy termometr oporowy klasy A o wysokiej precyzji PT100 zapewnia czuły pomiar temperatury, zapewniając najwyższą dokładność kontroli. Zintegrowane jest monitorowanie wilgotności w czasie rzeczywistym (ponieważ suszenie gorącym powietrzem eliminuje potrzebę stosowania oddzielnego sprzętu do osuszania, wilgotność w komorze pozostaje ≤50%).

2.4. Wewnętrzna komora komory mgły solnej jest wykonana ze stali nierdzewnej 316L. W obudowie zewnętrznej zastosowano płyty ze stali węglowej z wykończeniem natryskowym. Zbiornik na roztwór soli jest wykonany ze stali nierdzewnej 316L, a jego powierzchnie wewnętrzne i zewnętrzne są pokryte PTFE lub wykonane z PTFE, aby zapewnić odporność na korozję. Czujniki temperatury wykorzystują platynowe czujniki o wysokiej precyzji klasy A do bezpośredniego pomiaru temperatury roztworu soli. Czujniki te są całkowicie zamknięte w PTFE, aby zapobiec reakcji z roztworem soli. Biorąc pod uwagę wymaganą temperaturę roboczą od 20°C do 50°C, komora zanurzeniowa w soli zawiera dwa systemy: cykl chłodzenia i cykl ogrzewania. Cykl ogrzewania wykorzystuje tę samą metodę, która jest stosowana w piecach suszących.

2.5. Sterowanie sprzętem wykorzystuje interfejs człowiek-maszyna z programowaniem PLC, umożliwiając cykliczną pracę zgodnie z wymaganiami eksperymentalnymi. Dokładność kontroli temperatury w komorze suszenia i zanurzenia w soli utrzymuje się na poziomie ±1°C. W komorze suszącej zainstalowany jest monitor wilgotności, który wyświetla w czasie rzeczywistym wilgotność roboczą (chociaż wilgotność nie jest kontrolowana). Zarówno komorę suszarniczą, jak i komorę solną można uruchamiać i zatrzymywać niezależnie. Całe zewnętrzne okablowanie jest wyposażone w koszulki izolacyjne odporne na wysoką temperaturę, aby zapobiec starzeniu.

2.6. Zgodnie z wymogami badań próbki poddawane są okresowemu suszeniu w suszarce i zanurzeniu w komorze solnej. Przed każdym cyklem ustawiana jest indywidualnie temperatura pracy suszarki i komory solnej oraz uruchamiane są odpowiednie systemy kontroli temperatury. Gdy komory osiągną wymaganą temperaturę roboczą, konfiguruje się czas suszenia (np. 50 minut) i czas zanurzenia (np. 20 minut), po czym następuje wejście i aktywacja odpowiednich systemów kontroli temperatury. Gdy komory osiągną wymaganą temperaturę roboczą, należy ustawić czas suszenia (np. 50 minut) i czas zanurzenia (np. 20 minut) wraz z liczbą cykli. Naciśnij przycisk start (w normalnych warunkach statyw na próbki znajduje się w komorze suszenia). Próbki do badań będą następnie poddawane okresowym cyklom suszenia i zanurzania zgodnie z zaprogramowanym harmonogramem. Po zakończeniu okresu suszenia (np. 50 minut) otwierają się drzwi oddzielające komorę suszenia i zanurzenia. Elektryczny popychacz umieszczony na górze komory opuszcza następnie badaną próbkę do komory zanurzeniowej. Jednocześnie pokrywa znajdująca się w górnej części popychacza uszczelnia przejście preparatu, izolując komorę górną i dolną. Po zakończeniu okresu zanurzenia (np. 20 minut) elektryczny popychacz podnosi próbkę z powrotem do komory suszącej. Pośrednie drzwi działowe zamykają się wówczas automatycznie, ponownie izolując obie komory. Sekwencja ta stanowi jeden cykl, który powtarza się według zadanej liczby cykli aż do zakończenia testu. Ponadto czas całkowitego zanurzenia lub wydobycia każdego okazu nie może przekraczać 2 minut. Dodatkowo, aby spełnić specjalne wymagania, urządzenie zostało wyposażone w osobne przyciski otwierania i zamykania drzwi przegrody pośredniej. Uchwyt na preparat jest również wyposażony w przycisk chwilowego podnoszenia, umożliwiający podnoszenie lub opuszczanie preparatu w zależności od potrzeb operacyjnych.